“Het draait vaak niet om grote dingen, het zit juist in de dagelijkse momenten.”

Aron Hoekwater, leefondersteuner op de gerontopsychiatrische afdeling Dubbelsteyn (op de foto met bewoner Bert) ziet dagelijks hoe belangrijk kleine, vertrouwde momenten kunnen zijn voor bewoners op de gerontopsychiatrische afdeling. Zoals bij mevrouw Karels, die door haar lichamelijke achteruitgang en stemmingsstoornissen regelmatig onzekerheid en angst ervaart. Haar wereld voelt soms verwarrend en onvoorspelbaar.  

Aron speelt als leefondersteuner een belangrijke rol in het dagelijks welzijn van mevrouw Karels, waarbij de nadruk ligt op haar huishouding en voeding om structuur, rust en herkenbaarheid te bieden.  

“Bij mevrouw Karels draait het vaak niet om grote dingen,” vertelt Aaron. “Het zit juist in de dagelijkse momenten. Een vaste routine, een rustige benadering of gewoon goed aanvoelen wat iemand nodig heeft.” 

 Door goed te kijken naar gedrag, stemming en eetlust worden veranderingen vaak al vroeg opgemerkt. Soms zit dat in kleine signalen: een andere blik, minder eetlust of onrustige bewegingen. Mevrouw Karels ervaart die vertrouwdheid als prettig. “Het is fijn dat  Aron ook let op mijn blik of bewegingen. Zo merkt hij wanneer ik angstig ben, zonder dat ik het hardop hoef te zeggen.” 

Ook in de leefomgeving wordt bewust gewerkt aan voorspelbaarheid, rust en overzicht. Door vaste routines in schoonmaak en inrichting te behouden, blijft haar kamer gestructureerd, wat haar veiligheid en houvast geeft. In overleg worden maaltijden worden op vaste momenten in een rustige setting aangeboden, met aandacht voor haar eigen tempo en voorkeuren. Dat zorgt ervoor dat eten een vertrouwd en voorspelbaar moment blijft.  

Daarnaast ondersteunt de zorg-leefondersteuner bij dagelijkse routines, persoonlijke verzorging en eenvoudige zorgtaken volgens afspraak. Alles met als doel om mevrouw Karels zoveel mogelijk rust, veiligheid en welzijn te laten ervaren. 

Soms zit die herkenning ook in iets heel eenvoudigs. “Elke ochtend hetzelfde ritueel, dat maakt het overzichtelijk,” vertelt mevrouw Karels. “En als de zorg-leefondersteuner mijn favoriete muziek opzet, voelt het alsof ik even weer helemaal mezelf mag zijn…”